Ancient Tamil Wisdom × Modern Science × Mind × Spirituality
பாடலைப் படி • அறிவால் ஆராய் • உள்ளத்தால் உணர்
மூலத்திலிருந்து அறிவியல்வரை • மனத்திலிருந்து மெய்யுணர்வுவரை
1 நூல்
18 பாடம்
539 பகுதி
முதல் பாடங்கள்
அனைத்தும்
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
நமச்சிவாய வாஅழ்க நாதன் தாள் வாழ்க
நமச்சிவாய வாஅழ்க நாதன் தாள் வாழ்க
இமைப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க
கோகழி ஆண்ட குருமணிதன் தாள் வாழ்க
ஆகமம் ஆகிநின்று அண்ணிப்பான் தாள் வாழ்க
ஏகன் அநேகன் இறைவன் அடிவாழ்க.
“ஒன்றை நினைத்து தொடங்கும் மனம், இறுதியில் அனைத்திலும் அதையே காணத் தொடங்குகிறது.”
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
வேகம் கெடுத்தாண்ட வேந்தன் அடி வெல்க!
வேகம் கெடுத்தாண்ட வேந்தன் அடி வெல்க!
பிறப்பு அறுக்கும் பிஞ்ஞகன் தன் பெய் கழல்கள் வெல்க!
புறத்தார்க்குச் சேயோன் தன் பூங்கழல்கள் வெல்க!
கரம் குவிவார் உள் மகிழும் கோன் கழல்கள் வெல்க!
சிரம் குவிவார் ஓங்குவிக்கும் சீரோன் கழல் வெல்க!
“வேகம் குறைந்தால் விழிப்பு பிறக்கும்; அகந்தை குறைந்தால் ஆன்மா உயரத் தொடங்கும்.”
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
ஈசன் அடி போற்றி! எந்தை அடி போற்றி!
ஈசன் அடி போற்றி! எந்தை அடி போற்றி!
தேசன் அடி போற்றி! சிவன் சேவடி போற்றி!
நேயத்தே நின்ற நிமலன் அடி போற்றி!
மாயப் பிறப்பு அறுக்கும் மன்னன் அடி போற்றி!
சீர் ஆர் பெருந்துறை நம் தேவன் அடி போற்றி!
“இறைவனைப் பார்க்கும் இடம் வெளியுலகம் மட்டும் அல்ல; அன்பு இருக்கும் உள்ளமும் ஆகும்.”
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
ஆராத இன்பம் அருளும் மலை போற்றி!
ஆராத இன்பம் அருளும் மலை போற்றி!
சிவன் அவன் என் சிந்தையுள் நின்ற அதனால்,
அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி,
சிந்தை மகிழச் சிவபுராணம் தன்னை,
முந்தை வினை முழுதும் ஓய உரைப்பன் யான்.
“முயற்சி நம்முடையது; முயற்சிக்க வைத்த விழிப்பின் மூலத்தை மாணிக்கவாசகர் ‘அருள்’ என்கிறார்.”
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
கண்ணுதலான் தன் கருணைக் கண் காட்ட வந்தெய்தி,
கண்ணுதலான் தன் கருணைக் கண் காட்ட வந்தெய்தி,
எண்ணுதற்கு எட்டா எழில் ஆர் கழல் இறைஞ்சி;
விண் நிறைந்து, மண் நிறைந்து, மிக்காய், விளங்கு ஒளியாய்!
எண் இறந்து, எல்லை இலாதானே! நின் பெரும் சீர்,
பொல்லா வினையேன், புகழும் ஆறு ஒன்று அறியேன்.
“உண்மையை அதிகமாக உணர உணர, ‘எனக்குத் தெரியும்’ என்பது குறைந்து ‘எவ்வளவு அறியப்படாதது!’ என்ற பணிவு பெருகுகிறது.”
திருவாசகம் · சிவபுராணம்
புல் ஆகி, பூடு ஆய், புழு ஆய், மரம் ஆகி,
புல் ஆகி, பூடு ஆய், புழு ஆய், மரம் ஆகி,
பல் விருகம் ஆகி, பறவை ஆய், பாம்பு ஆகி,
கல் ஆய், மனிதர் ஆய், பேய் ஆய், கணங்கள் ஆய்,
வல் அசுரர் ஆகி, முனிவர் ஆய், தேவர் ஆய்,
செல்லாஅ நின்ற இத் தாவர சங்கமத்துள்,
எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன்; எம்பெருமான்!
“வாழ்க்கையின் பல நிலைகளை கடப்பது வளர்ச்சி ஆகலாம்; ஆனால் அதே பந்தத்தில் தொடர்ந்து சுழல்வது விடுதலை அல்ல.”