மூலப்பாடல் — முழுவதும்
தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே!
பாசம் ஆம் பற்று அறுத்து, பாரிக்கும் ஆரியனே!
நேச அருள் புரிந்து, நெஞ்சில் வஞ்சம் கெடப்
பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் பேர் ஆறே!
ஆரா அமுதே! அளவு இலாப் பெம்மானே!
இன்று நாம் பேசும் தமிழில் முழுப் பொருள்
“எனக்கு வழிகாட்டும் குருவே! தேனைக் காட்டிலும் இனிமையான அரிய அமுதமே! சிவபுரத்தின் இறைவனே! உயிரை கட்டிப் பிடித்திருக்கும் பாசம் மற்றும் பற்றுகளை அறுத்து என்னைக் காப்பாற்றும் உயர்ந்த ஆசிரியனே! அன்போடு அருள் செய்து, என் மனத்தின் உள்ளே இருக்கும் வஞ்சகங்களையும் பொய்மைகளையும் நீக்குகிறாய். ஒருபோதும் வற்றாமல் ஓடும் மிகப் பெரிய ஆற்றைப் போல உன் கருணை தொடர்ந்து பெருகுகிறது. எவ்வளவு அனுபவித்தாலும் தெவிட்டாத அமுதமே! அளவிட முடியாத பெருமானே!”
இன்னும் பேசும் தமிழில்
“நான் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கிற எல்லாத்தையும் ‘என்னுடையது, இதில்லாம நான் முடியாது’ன்னு நினைச்சு வாழ்கிறேன். அந்தப் பற்றுதான் சில நேரம் என்னையே கட்டிடுது. சிவன் அதை வெட்டுறவன் மட்டும் இல்ல; அன்போட வெட்டுறவன். மனசுக்குள்ள இருக்கிற ego, போலித்தனம், self-deception எல்லாம் குறையும்படி கருணையா வழிகாட்டுறவன்” என்பதே இந்தப் பகுதியின் உணர்வு.
இந்தப் பாடலின் heart:
“அன்பு நம்மை கட்டுவதில்லை; ‘என்னுடையது’ என்ற பற்று தான் கட்டுகிறது.”
இந்தப் பகுதியின் மையக் கருத்து
இந்த ஐந்து அடிகளும் ஒரு inner transformation map போல இருக்கின்றன:
பாசம் / பற்று ↓ பந்தம் ↓ குருவின் வழிகாட்டுதல் ↓ நேச அருள் ↓ நெஞ்சின் வஞ்சம் கரைதல் ↓ கருணை பெருகுதல் ↓ ஆராத இன்பம்
சுருக்கமாக:
Attachment → Grace → Honesty → Compassion → Fulfilment 1. “தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே!”
இந்த ஒரு வரியிலேயே மூன்று விதமான இறை அனுபவங்கள்.
“தேசனே”
இந்த இடத்திற்கான மரபு உரை:
குருமூர்த்தியே
என்று பொருள் தருகிறது.
அதாவது மாணிக்கவாசகருக்கு சிவன்:
வணங்க வேண்டிய கடவுள் மட்டும் அல்ல.
கற்றுக்கொடுக்கும் குரு. “தேன் ஆர் அமுதே”
தேன்:
இனிமை.
அமுது:
தெவிட்டாத உயர்ந்த சுவை / உயிரளிக்கும் இனிமையின் உருவகம்.
மாணிக்கவாசகர் theory கொடுக்கவில்லை.
அவர் taste-language பயன்படுத்துகிறார்.
ஏன்?
சில விஷயங்களை:
“அறிந்தேன்”
என்று சொல்வதைவிட,
“சுவைத்தேன்”
என்றால் அனுபவம் இன்னும் ஆழமாகிறது.
ஒரு எளிய Example
Honey பற்றி நீங்கள் ஒரு chemistry book படிக்கலாம்.
Composition தெரிந்துகொள்ளலாம்.
Sugars பற்றி தெரிந்துகொள்ளலாம்.
ஆனால்:
தேன் சுவை எப்படி?
அதைப் படித்தால் மட்டும் முழுமையாக அறிய முடியாது.
Taste செய்ய வேண்டும்.
இதுபோல ஆன்மிகத்தில்:
இறைவனைப் பற்றி தெரிந்துகொள்வது ஒன்று. இறைஅன்பை அனுபவிப்பது ஒன்று.
இதுதான் மாணிக்கவாசகரின் devotional language.
2. “பாசம் ஆம் பற்று அறுத்து, பாரிக்கும் ஆரியனே!”
இந்த வரி மிகவும் முக்கியமானது.
பாசம்
சைவ சித்தாந்தத்தில் பாசம் என்பது உயிரைக் கட்டும் பந்தம் என்ற பெரிய technical meaning உடையது.
அதை வெறும்:
“Love”
என்று translate செய்துவிட்டால் தவறு.
பற்று
பிடித்துக்கொள்ளுதல்.
“இது எனக்கு வேண்டும்.”
“இது என்னுடையது.”
“இது இல்லாமல் நான் இல்லை.”
முக்கியமான வேறுபாடு அன்பு ≠ பற்று
இது மிக முக்கியம்.
அன்பு:
“நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்.”
பற்று:
“நீ என்னுடைய விருப்பப்படி இருக்க வேண்டும்.”
இரண்டும் ஒரே மாதிரி தோன்றலாம்.
ஆனால் உள்ளே பெரிய difference.
நிஜ வாழ்க்கை உதாரணம்
ஒரு parent:
அன்பு
“என் குழந்தை வளர வேண்டும்.”
அதனால் குழந்தை தனியாக decision எடுக்க கற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்கிறார்.
மற்றொரு extreme:
பற்று
“அவன் நான் சொல்வதைத்தான் செய்ய வேண்டும்.”
“என்னை விட்டு எங்கும் போகக்கூடாது.”
“அவனுடைய வாழ்க்கை என் control-ல் இருக்க வேண்டும்.”
இங்கே care இருக்கலாம்.
ஆனால் care-க்குள்:
possession கலந்துவிட்டது.
இந்த difference-ஐப் புரிந்துகொண்டால்:
“பாசமாம் பற்றறுத்து”
என்ற வரி மிகவும் ஆழமாகத் தெரியும்.
ஒரு மிகவும் Simple Example
உங்கள் கையில் ஒரு பறவை.
அதை நேசிக்கிறீர்கள்.
Love:
கையைத் திறக்கிறீர்கள்.
அது பறக்கட்டும்.
Attachment:
அதை மிக tight-ஆக பிடிக்கிறீர்கள்.
“நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்; அதனால் விடமாட்டேன்.”
என்ன ஆகும்?
நாம் பாதுகாக்க நினைத்ததே துன்பப்படும்.
இதுதான்:
Love holds gently. Attachment grips.
இந்த analogy spiritual “பாசம்” முழுவதையும் விளக்காது; புரியவைக்கும் ஒரு பாலம் மட்டும்.
உளவியல் தொடர்பு
உளவியல் ஒப்புமைநமக்கு reward-உடன் தொடர்புடைய பொருட்கள் attention-ஐ அதிகமாகப் பிடிக்கக்கூடும் என்பதை மனிதர்களில் செய்யப்பட்ட experimental studies காட்டுகின்றன. முன்பு reward-உடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்ட cues, பின்னர் task-க்கு அவை முக்கியமில்லாதபோதும் attention-ஐ capture செய்யக்கூடும்; reward-associated features perceived salience-ஐ கூட மாற்றலாம் என்று ஆய்வுகள் காட்டியுள்ளன.
இதிலிருந்து ஒரு modern-life bridge:
Phone notification.
Shopping offer.
Social-media like.
Money cue.
Favourite food.
இவை repeated reward-உடன் இணைந்தால்:
“என் attention அங்கே போகக்கூடாது”
என்று அறிவால் சொன்னாலும்,
கவனம் அங்கே இழுக்கப்படலாம்.
ஆனால்:
Reward-driven attention ≠ சைவ சித்தாந்த பாசம்.
Psychology ஒரு cognitive mechanism-ஐ ஆராய்கிறது.
திருவாசகம் உயிரைக் கட்டும் spiritual bondage பற்றி பேசுகிறது.
இரண்டின் common practical lesson மட்டும்:
“நம்மை எது இழுக்கிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.” 3. “நேச அருள் புரிந்து, நெஞ்சில் வஞ்சம் கெடப்”
இந்த வரி extraordinary.
மாணிக்கவாசகர்:
“என் வஞ்சத்தை punishment கொடுத்து அழி”
என்று சொல்லவில்லை.
அவர்:
“நேச அருள்.”
அன்போடு கூடிய அருள்.
அதாவது:
Correction without hatred. Transformation through compassion. “நெஞ்சில் வஞ்சம்” என்றால் என்ன?
வஞ்சம் என்பது பிறரை ஏமாற்றுவது மட்டும் அல்ல.
நம்முடைய மனத்திலேயே:
நான் நல்லவன்; தவறு எல்லாம் மற்றவர்களுடையது.
எனக்கு ego இல்லை.
எனக்கு பணம் முக்கியமில்லை — ஆனால் எல்லா முடிவும் பணத்துக்காக.
நான் அவரை வெறுக்கவில்லை — ஆனால் அவர் தோல்வியடைந்தால் மகிழ்ச்சி.
இப்படிப்பட்ட inner contradiction-களையும் ஒரு modern reflection-ல்:
நெஞ்சின் வஞ்சம்
என்று பார்க்கலாம்.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
நிஜ வாழ்க்கை உதாரணம்
ஒருவர் சொல்கிறார்:
“எனக்கு marks முக்கியமில்லை.”
Result வந்ததும்:
மற்ற student rank பார்த்து upset.
அப்போது?
வாயில் ஒரு statement.
உள்ளே வேறு attachment.
இதுதான்:
நாம் நம்மைப் பற்றியே முழுமையாகத் தெளிவாக இருக்காமல் இருக்க முடியும்
என்ற simple lesson.
நிஜ வாழ்க்கை உதாரணம்
Face-ல் dirt.
Mirror காட்டுகிறது.
Mirror-ஐ உடைத்தால் dirt போகுமா?
இல்லை.
நமக்கு உண்மை பிடிக்கவில்லை என்பதால்:
feedback-ஐ destroy செய்தால் truth மாறாது.
ஒரு நல்ல guru என்ன செய்கிறார்?
அவர் insult செய்யாமல்:
mirror காட்டுகிறார்.
மாணிக்கவாசகரின் குரு:
நேச அருள் புரிந்து → நெஞ்சின் வஞ்சம் கெடச் செய்கிறார்.
ஒரு பெரிய வாழ்க்கைப் பாடம்
நம்மை உண்மையாக நேசிப்பவர்:
எப்போதும்:
“நீ சரிதான்.”
என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.
சில நேரங்களில்:
“நீ செய்தது தவறு.”
என்று அன்போடு சொல்லக்கூடும்.
அதனால்:
Compassion ≠ Approval of everything.
உண்மையான compassion:
நபரை நிராகரிக்காமல், தவறைத் திருத்த உதவுவது.
உளவியல் தொடர்பு
உளவியல் ஒப்புமைCompassion-focused பயிற்சிகளை ஆய்வு செய்த randomized studies-ல் சில populations-இல் stress, anxiety, emotional regulation அல்லது self-compassion போன்ற outcomes-ல் நன்மைகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன; ஆனால் எல்லா outcome-களிலும் அல்லது எல்லா study-களிலும் ஒரே அளவு effect கிடைக்கவில்லை. உதாரணமாக medical students-ல் செய்யப்பட்ட ஒரு randomized trial compassion training-க்குப் பிறகு mindfulness, emotion regulation மற்றும் psychological distress-ல் முன்னேற்றங்களைப் பதிவு செய்தது; மற்றொரு university-student trial-ல் group differences மிகவும் வரையறுக்கப்பட்டிருந்தன.
இதன் மூலம்:
❌ “திருவாசகத்தின் அருள் scientifically proved.”
என்று சொல்ல முடியாது.
Science மனித compassion practice-ஐப் படிக்கிறது.
திருவாசகம்:
Divine grace.
ஆனால் conceptual bridge:
Harshness மட்டுமே transformation-க்கு ஒரே வழி அல்ல; compassion-உம் மாற்றத்தில் பங்கு வகிக்க முடியும். 4. “பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் பேர் ஆறே!”
இந்த metaphor அற்புதமானது.
மாணிக்கவாசகர்:
“ஒரு துளி கருணை”
என்று சொல்லவில்லை.
“ஒரு கிணறு”
என்றும் இல்லை.
“பேராறு.”
ஒரு மிகப் பெரிய நதி.
ஏன் ஆறு?
ஆறு:
ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்.
ஒரே இடத்தில் நிற்காது.
தண்ணீர் தரும்.
நிலத்தை வளப்படுத்தும்.
தன்னை மட்டும் வைத்துக்கொள்ளாது.
அது செல்லும் இடங்களைத் தொடும்.
மாணிக்கவாசகர்:
கருணையை static property-ஆக அல்ல, flowing reality-ஆகப் பார்க்கிறார். “பேராது நின்ற”
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
நிஜ வாழ்க்கை உதாரணம்
ஒரு பெரிய river அருகில் இரண்டு மனிதர்கள்.
ஒருவர்:
குடம் கொண்டு வருகிறார்.
மற்றொருவர்:
சிறு cup.
River எந்த அளவுக்கு தருகிறது?
அது இருவரையும் பார்த்து:
“நீ பெரியவன், உனக்கு அதிகம்.”
என்று discrimination செய்யவில்லை.
அவரவர் கொள்ளளவுக்கு பெறுகிறார்கள்.
இதைக் grace-க்கு ஒரு beautiful analogy-ஆகக் கொள்ளலாம்.
ஆனால்:
River = God அல்ல.
Point:
கருணையின் abundance. இன்னும் ஆழமாக
நாம் சில நேரங்களில் நினைக்கிறோம்:
“நான் இவ்வளவு தவறு செய்துவிட்டேன். எனக்கு forgiveness கிடைக்காது.”
இந்தப் பாடலின் image:
“பெருங்கருணைப் பேராறு.”
ஒரு கைப்பிடி dirt போட்டால் பெரிய river முழுவதும் dirt ஆகிவிடுமா?
அவ்வளவு எளிதல்ல.
மாணிக்கவாசகரின் spiritual imagination:
உயிரின் குறையைவிட இறை கருணை பெரியது.
குழந்தைகளுக்கான உதாரணம்
ஒரு குழந்தை notebook-ல் தவறாக எழுதுகிறது.
Teacher:
“ஒரு mistake பண்ணிட்ட. இனிமேல் school வரவேண்டாம்.”
என்றால்?
அது நல்ல teacher அல்ல.
ஒரு நல்ல teacher:
“இங்கே தவறு. Erase பண்ணு. மீண்டும் try பண்ணு.”
என்று சொல்லுகிறார்.
தவறு மறுக்கப்படவில்லை. குழந்தையும் கைவிடப்படவில்லை.
இதுதான்:
நேச அருள் + பெருங்கருணை
என்பதை குழந்தைக்கு புரியவைக்கும் மிக எளிய example.
5. “ஆரா அமுதே! அளவு இலாப் பெம்மானே!”
முதல் வரியில்:
“தேன் ஆர் அமுதே”
என்றார்.
இப்போது மீண்டும்:
“ஆரா அமுதே!”
அதாவது இந்தப் பகுதியில் இனிமை ஒரு bracket போல ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் வருகிறது.
“ஆரா”
தெவிட்டாத.
“போதும்” என்று சலிக்காத.
“அளவு இலா”
Limit இல்லாத.
இங்கே ஒரு beautiful contrast
உலக இன்பம்:
Quantity அதிகமாகும்போது saturation வரலாம்.
Favourite sweet:
1 → super.
2 → nice.
5 → enough.
10 → “வேண்டாம்!”
😄
ஆனால் மாணிக்கவாசகர் இறை அனுபவத்தை:
“ஆரா அமுது”
என்று சொல்கிறார்.
அதாவது:
Consumption pleasure அல்ல. Spiritual fulfilment. Hedonic Lesson
Material desire பல நேரங்களில்:
Want → Get → Adapt → Want more
என்று நகரலாம்.
மாணிக்கவாசகர் தேடும் “ஆரா அமுது”:
புதிய craving உருவாக்கும் pleasure அல்ல.
மாறாக:
குறைபாடு தீரும் நிறைவு.
இதுதான் முக்கியமான spiritual distinction.
இந்தப் பகுதியின் Hidden Structure
இப்போது 5 வரிகளையும் ஒரே flow-ஆக பாருங்கள்:
1. “தேசனே” Guru / Guidance
↓
2. “தேன் ஆர் அமுதே” Attraction through sweetness
↓
3. “பாசம் ஆம் பற்று அறுத்து” Bondage is cut
↓
4. “நேச அருள்” Love-based grace
↓
5. “நெஞ்சில் வஞ்சம் கெட” Inner dishonesty dissolves
↓
6. “பெருங்கருணைப் பேராறு” Compassion flows
↓
7. “ஆரா அமுது” Fulfilment
↓
8. “அளவு இலாப் பெம்மான்” Limitlessness Guidance → Detachment → Honesty → Compassion → Fulfilment மிக முக்கியமான Question “பற்று இல்லாமல் அன்பு எப்படி?”
பலர் நினைப்பது:
“பற்று இல்லையென்றால் indifferent ஆகிவிடுவோமா?”
அவசியமில்லை.
ஒரு doctor patient-ஐ care செய்கிறார்.
அவர்:
“இந்த patient என் சொத்து.”
என்று நினைக்க வேண்டியதில்லை.
ஒரு teacher student-ஐ நேசிக்கலாம்.
Student forever தனது class-லேயே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்ப வேண்டியதில்லை.
Parent child-ஐ நேசிக்கலாம்.
Child independent ஆக விடலாம்.
அதனால்:
Detachment ≠ Lack of love.
சில நேரங்களில் healthy love:
possession குறைந்தபோது இன்னும் தூய்மையாகலாம்.
இன்னொரு Powerful Example
ஒரு தோட்டக்காரர் ஒரு மலரை நேசிக்கிறார்.
அவர் அதை:
“எனக்கு பிடிச்சிருக்கு”
என்று செடியிலிருந்து பறித்துவிட்டால்?
சில நாளில் வாடிவிடும்.
மற்றவர்:
தண்ணீர் ஊற்றுகிறார்.
Sunlight கிடைக்க விடுகிறார்.
அது தனது இயல்பில் மலர அனுமதிக்கிறார்.
இருவருக்கும் flower பிடிக்கும்.
ஆனால்:
ஒருவர் possess செய்கிறார்.
மற்றவர் nurture செய்கிறார்.
இதுதான்:
பற்று vs நேசம்
புரிய மிக எளிய வேறுபாடு.
“நெஞ்சில் வஞ்சம்” — இன்றைய உலகத்தில்
Social media:
“I am very happy.”
உள்ளே:
Lonely.
Public image:
“Success.”
உள்ளே:
Fear.
வாயில்:
“எனக்கு அவரைப் பற்றி கவலையே இல்லை.”
Mind:
அவருடைய profile தினமும் check.
😄
மாணிக்கவாசகரின்:
“நெஞ்சில் வஞ்சம் கெட”
என்ற வரி மிகவும் modern-ஆக ஒலிக்கிறது.
பிறரை ஏமாற்றாமல் இருப்பது முதல் honesty. தன்னையே ஏமாற்றாமல் இருப்பது இன்னும் ஆழமான honesty.
மூன்று நிலைப் பொருள்
Reward-உடன் தொடர்புடைய cues human attention-ஐ disproportionately capture செய்யக்கூடும் என்று experimental research காட்டுகிறது; அதனால் “எனக்கு இது வேண்டாம்” என்ற conscious intention மட்டுமே attention-ஐ எப்போதும் உடனடியாக நிறுத்தாது.
Compassion-based psychological interventions சில ஆய்வுகளில் emotion regulation மற்றும் psychological distress போன்ற outcomes-ல் நன்மைகளுடன் தொடர்புடையன; evidence context மற்றும் study design-ஐப் பொறுத்து மாறுகிறது.
மூன்று நிலைப் பொருள்
எதை நான் நேசிக்கிறேன்?
என்ற கேள்வியைத் தாண்டி:
“எதை நான் possess செய்ய முயற்சிக்கிறேன்?”
என்று கேள்.
மேலும்:
“நான் என்னைப் பற்றிய எந்த உண்மையை என்னிடமே மறைக்கிறேன்?”
மூன்று நிலைப் பொருள்
சைவப் பார்வையில் உயிரைக் கட்டியிருக்கும் பாசப் பற்றை அறுத்து, குருவாகிய சிவன் அன்போடு அருள் செய்து மனத்தின் வஞ்சத்தை நீக்குகிறான். அவனுடைய கருணை வற்றாத பெரு நதியாகவும், அவன் அனுபவம் தெவிட்டாத அமுதமாகவும் மாணிக்கவாசகரால் பாடப்படுகிறது.
இந்தப் பாடலை இன்று வாழ்க்கையில் பயன்படுத்துவது எப்படி?
ஒரு relationship-ல்:
“நான் care செய்கிறேனா, control செய்கிறேனா?”
ஒரு பொருளை இழக்கப் பயந்தால்:
“இது எனக்கு பயன்படும் ஒன்று தானா, இல்லையெனில் என் identity-ஆ?”
Good deed செய்தால்:
“இது உண்மையான care-ஆ, recognition தேவைப்படுகிறதா?”
ஒரு mistake கண்டுபிடிக்கப்பட்டால்:
“Defend செய்ய வேண்டுமா? அல்லது உண்மையைப் பார்க்க வேண்டுமா?”
ஒருவரை திருத்தும்போது:
“Anger-ஆல் திருத்துகிறேனா, நேச அருளோடு திருத்துகிறேனா?” மிகப் பெரிய Lesson
மாணிக்கவாசகர்:
“பற்றை அறுத்துவிடு”
என்று சொல்கிறார்.
ஆனால் அதற்குப் பிறகு வெறுமை வைக்கவில்லை.
கவனியுங்கள்:
பற்று போகிறது.
அதன் இடத்தில்?
“நேச அருள்.”
பிறகு?
“பெருங்கருணை.”
இதுதான் மிகவும் முக்கியம்.
Spirituality:
எல்லா relationship-ஐயும் அழிப்பது அல்ல.
மாறாக:
Possession-ஐ Love-ஆக மாற்றுவது.
இந்தப் பகுதியின் சூத்திரம்
- பாசம்
- பற்று
- அறுத்தல்
- நேச அருள்
- உள் நேர்மை
- வஞ்சம் நீக்கம்
- பெருங்கருணை
- ஆராத அமுது
Attachment
Release
Love
Honesty
Compassion
Fulfilment
ஆழமான உணர்வு
“அன்பு ‘நீ என்னுடையவன்’ என்று சங்கிலி போடுவதில்லை; ‘நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்’ என்று விடுதலை அளிக்கிறது. பற்று பிடிக்கிறது; நேசம் காக்கிறது; கருணை மாற்றுகிறது.”
இன்னும் ஆழமாக:
“என் கையைப் பிடித்திருந்தது அன்பு என்று நினைத்தேன்; பார்த்தபோது அது பற்று. அந்தப் பற்றை அவன் அறுத்தான்; என்னை வெறுமையாக விடவில்லை — அதன் இடத்தில் நேசத்தையும், நெஞ்சில் நேர்மையையும், பெருங்கருணைப் பேராறையும் நிரப்பினான்.”
ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்
“பற்று சொல்கிறது: ‘இது என்னுடையது’; அன்பு சொல்கிறது: ‘இதற்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.’”
சுய சிந்தனைக் கேள்வி
“நான் ‘அன்பு’ என்று அழைக்கும் எந்த உறவில், உண்மையில் control, fear அல்லது possession கலந்து இருக்கிறது?”
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்