உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்
THIRUVASAGAM 369 பாடலைப் படி • அறிவால் ஆராய் • உள்ளத்தால் உணர்

திருவாசகம் · சிவபுராணம்

தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே!

22 நிமிடம்

மூலப்பாடல் — முழுவதும்

தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே! பாசம் ஆம் பற்று அறுத்து, பாரிக்கும் ஆரியனே! நேச அருள் புரிந்து, நெஞ்சில் வஞ்சம் கெடப் பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் பேர் ஆறே! ஆரா அமுதே! அளவு இலாப் பெம்மானே!

இந்தப் பகுதியின் மையக் கருத்து

இந்த ஐந்து அடிகளும் ஒரு inner transformation map போல இருக்கின்றன:

பாசம் / பற்று ↓ பந்தம் ↓ குருவின் வழிகாட்டுதல் ↓ நேச அருள் ↓ நெஞ்சின் வஞ்சம் கரைதல் ↓ கருணை பெருகுதல் ↓ ஆராத இன்பம்

சுருக்கமாக:

Attachment → Grace → Honesty → Compassion → Fulfilment 1. “தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே!”

இந்த ஒரு வரியிலேயே மூன்று விதமான இறை அனுபவங்கள்.

“தேசனே”

இந்த இடத்திற்கான மரபு உரை:

குருமூர்த்தியே

என்று பொருள் தருகிறது.

அதாவது மாணிக்கவாசகருக்கு சிவன்:

வணங்க வேண்டிய கடவுள் மட்டும் அல்ல.

கற்றுக்கொடுக்கும் குரு. “தேன் ஆர் அமுதே”

தேன்:

இனிமை.

அமுது:

தெவிட்டாத உயர்ந்த சுவை / உயிரளிக்கும் இனிமையின் உருவகம்.

மாணிக்கவாசகர் theory கொடுக்கவில்லை.

அவர் taste-language பயன்படுத்துகிறார்.

ஏன்?

சில விஷயங்களை:

“அறிந்தேன்”

என்று சொல்வதைவிட,

“சுவைத்தேன்”

என்றால் அனுபவம் இன்னும் ஆழமாகிறது.

உரை

பாரம்பரிய சைவ விளக்கம்

பெயராமல் / நீங்காமல் நின்ற

என்ற கருத்தை தருகிறது.

அதாவது:

Mood-based compassion அல்ல.

இன்று love.

நாளை hate.

அப்படி அல்ல.

நிலைத்த பெருங்கருணை.

மூன்று நிலைப் பொருள்

Reward-உடன் தொடர்புடைய cues human attention-ஐ disproportionately capture செய்யக்கூடும் என்று experimental research காட்டுகிறது; அதனால் “எனக்கு இது வேண்டாம்” என்ற conscious intention மட்டுமே attention-ஐ எப்போதும் உடனடியாக நிறுத்தாது.

Compassion-based psychological interventions சில ஆய்வுகளில் emotion regulation மற்றும் psychological distress போன்ற outcomes-ல் நன்மைகளுடன் தொடர்புடையன; evidence context மற்றும் study design-ஐப் பொறுத்து மாறுகிறது.

மூன்று நிலைப் பொருள்

எதை நான் நேசிக்கிறேன்?

என்ற கேள்வியைத் தாண்டி:

“எதை நான் possess செய்ய முயற்சிக்கிறேன்?”

என்று கேள்.

மேலும்:

“நான் என்னைப் பற்றிய எந்த உண்மையை என்னிடமே மறைக்கிறேன்?”

மூன்று நிலைப் பொருள்

சைவப் பார்வையில் உயிரைக் கட்டியிருக்கும் பாசப் பற்றை அறுத்து, குருவாகிய சிவன் அன்போடு அருள் செய்து மனத்தின் வஞ்சத்தை நீக்குகிறான். அவனுடைய கருணை வற்றாத பெரு நதியாகவும், அவன் அனுபவம் தெவிட்டாத அமுதமாகவும் மாணிக்கவாசகரால் பாடப்படுகிறது.

இந்தப் பாடலை இன்று வாழ்க்கையில் பயன்படுத்துவது எப்படி?

ஒரு relationship-ல்:

“நான் care செய்கிறேனா, control செய்கிறேனா?”

ஒரு பொருளை இழக்கப் பயந்தால்:

“இது எனக்கு பயன்படும் ஒன்று தானா, இல்லையெனில் என் identity-ஆ?”

Good deed செய்தால்:

“இது உண்மையான care-ஆ, recognition தேவைப்படுகிறதா?”

ஒரு mistake கண்டுபிடிக்கப்பட்டால்:

“Defend செய்ய வேண்டுமா? அல்லது உண்மையைப் பார்க்க வேண்டுமா?”

ஒருவரை திருத்தும்போது:

“Anger-ஆல் திருத்துகிறேனா, நேச அருளோடு திருத்துகிறேனா?” மிகப் பெரிய Lesson

மாணிக்கவாசகர்:

“பற்றை அறுத்துவிடு”

என்று சொல்கிறார்.

ஆனால் அதற்குப் பிறகு வெறுமை வைக்கவில்லை.

கவனியுங்கள்:

பற்று போகிறது.

அதன் இடத்தில்?

“நேச அருள்.”

பிறகு?

“பெருங்கருணை.”

இதுதான் மிகவும் முக்கியம்.

Spirituality:

எல்லா relationship-ஐயும் அழிப்பது அல்ல.

மாறாக:

Possession-ஐ Love-ஆக மாற்றுவது.

இந்தப் பகுதியின் சூத்திரம்

  1. பாசம்
  2. பற்று
  3. அறுத்தல்
  4. நேச அருள்
  5. உள் நேர்மை
  6. வஞ்சம் நீக்கம்
  7. பெருங்கருணை
  8. ஆராத அமுது
Attachment Release Love Honesty Compassion Fulfilment

ஆழமான உணர்வு

“அன்பு ‘நீ என்னுடையவன்’ என்று சங்கிலி போடுவதில்லை; ‘நீ நன்றாக இருக்க வேண்டும்’ என்று விடுதலை அளிக்கிறது. பற்று பிடிக்கிறது; நேசம் காக்கிறது; கருணை மாற்றுகிறது.”

இன்னும் ஆழமாக:

“என் கையைப் பிடித்திருந்தது அன்பு என்று நினைத்தேன்; பார்த்தபோது அது பற்று. அந்தப் பற்றை அவன் அறுத்தான்; என்னை வெறுமையாக விடவில்லை — அதன் இடத்தில் நேசத்தையும், நெஞ்சில் நேர்மையையும், பெருங்கருணைப் பேராறையும் நிரப்பினான்.”

ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்

“பற்று சொல்கிறது: ‘இது என்னுடையது’; அன்பு சொல்கிறது: ‘இதற்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.’”

சுய சிந்தனைக் கேள்வி

“நான் ‘அன்பு’ என்று அழைக்கும் எந்த உறவில், உண்மையில் control, fear அல்லது possession கலந்து இருக்கிறது?”

ஆதாரக் குறிப்பு

தமிழ் இணையக் கல்விக்கழக உரையில் தேசன் = குருமூர்த்தி, பாசமாகிய பற்றை அறுத்துக் காக்கின்ற ஆசிரியன், நேச அருள் = அன்போடு கூடிய அருள், நெஞ்சில் வஞ்சம் கெட = மனத்தின் வஞ்சகம் அழிதல், பெருங்கருணைப் பேராறு = இடைவிடாமல் நிற்கும் பெருங்கருணை என்னும் பெரிய ஆறு என்று விளக்கப்படுகிறது.