Camera உலகத்தை capture செய்கிறது.
ஆனால் camera தன் own sensor-ஐ அதே sensor கொண்டு normal photograph போல எடுக்க முடியாது.
இதனால்:
consciousness = camera
என்று science சொல்லவில்லை.
ஆனால் ஒரு conceptual question நமக்குக் கிடைக்கிறது:
“Knower-ஐ object போலவே பார்க்க முடியுமா?”
மாணிக்கவாசகர் இறைவனை:
ஒரு ordinary object போல பார்க்க முடியாத:
“காண்பு அரிய பேரொளி”
என்று பாடுகிறார்.
3. “ஆற்று இன்ப வெள்ளமே!”
இந்த வரி மிகவும் beautiful.
முன்பு:
கருணைப் பேராறு.
இப்போது:
இன்ப வெள்ளம்.
கவனியுங்கள்.
மாணிக்கவாசகரிடம் இறை அனுபவம்:
ஒரு spoon அல்ல.
ஒரு cup அல்ல.
ஒரு pond அல்ல.
வெள்ளம். “ஆற்று” என்றால்
தமிழ் உரை இதை:
பெரிய நதிபோன்ற இன்பப்பெருக்கு
என்று விளக்குகிறது.
அதாவது:
அளந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தரப்படும் pleasure அல்ல.
Overflow. ஒரு முக்கியமான difference
உலக இன்பத்தில்:
நான் ஒரு பொருளை experience செய்கிறேன்.
இங்கே மாணிக்கவாசகரின் language:
இன்பமே என்னை மூழ்கடிக்கிறது.
Direction reverse.
சாதாரண pleasure:
I consume pleasure.
இந்த devotional imagery:
Bliss consumes me.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
என்று சொல்லக்கூடாது.
Absolutely இல்லை.
brain activity மற்றும் conscious experience இடையிலான relationships-ஐ ஆராய்கிறது.
மாணிக்கவாசகர்:
அறிவின் metaphysical/spiritual ground ஆக சிவனைப் பாடுகிறார்.
இரண்டு different levels.
ஆனால் ஒரு powerful philosophical question
நாம் எல்லாவற்றையும் அறிவோம்:
Image தெரிகிறது.
Sound தெரிகிறது.
Thought தெரிகிறது.
Emotion தெரிகிறது.
Pain தெரிகிறது.
Pleasure தெரிகிறது.
அப்போது:
“இவற்றை ‘அறிகிறேன்’ என்று சொல்ல வைக்கும் awareness என்ன?”
இது philosophy of mind-ன் பெரிய கேள்விகளில் ஒன்றாகவும் இருக்கிறது.
மாணிக்கவாசகரின் answer spiritual:
“அறிவு ஆம்.” 9. “தேற்றனே! தேற்றத் தெளிவே!”
இது beautiful Tamil.
தேற்றன்
தெளிவானவன்.
தேற்றத் தெளிவு
தெளிவுக்கே தெளிவாக இருப்பவன்.
தமிழ் உரை:
“தேற்றனே — தெளிவானவனே; தேற்றத் தெளிவே — தெளிவின் தெளிவே”
என்று தருகிறது.
இந்தப் பாடலில்:
ஒளி, நுண்ணுணர்வு, அறிவு
என்ற சொற்கள் இருப்பதால்,
Quantum consciousness, photons = divine light, brain frequencies = Om,
என்று scientific-sounding claims சேர்க்கக் கூடாது.
அவற்றிற்கு இந்தப் பாடல் ஆதாரம் அல்ல.
சரியான முறையில்:
Science மனித cognition/brain/perception-ஐ ஆய்வு செய்கிறது. திருவாசகம் consciousness-ஐ ஆன்மிக/மெய்யியல் தளத்தில் பேசுகிறது.
இரண்டுக்கிடையில் questions மற்றும் analogies அமைக்கலாம்.
ஆனால் proof என்று சொல்ல முடியாது.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
இந்தப் பாடல் கேட்க வைக்கும் கேள்விகள்:
“என் happiness முழுவதும் வெளியிலிருந்து refill ஆக வேண்டுமா?”
“மாறும் சூழ்நிலைக்கு நடுவில் எனக்கு ஒரு stable value-centre இருக்கிறதா?”
“நான் confusion-ல் இருக்கிறேனா, clarity-யில் இருக்கிறேனா?”
மாணிக்கவாசகரின் பார்வையில் சிவன் உயிரைக் காக்கும் காவலன், காண அரிய பேரொளி, பேரின்ப வெள்ளம், சொல்லால் முழுமையாகப் பிடிக்க முடியாத நுண்ணறிவு; மாறும் உலகில் பலவாக வெளிப்பட்டாலும் அறிவின் அடிப்படையாக நிற்பவன்; அடியாரின் சிந்தைக்குள் வற்றாத அமுத ஊற்றாக அனுபவிக்கப்படுபவன்.
இந்தப் பாடலை இன்று வாழ்க்கையில் பயன்படுத்துவது எப்படி?
கஷ்டம் வந்தால்:
“இது மாறாத reality-ஆ, ‘மாற்றமாம் வையகம்’ என்பதிலுள்ள ஒரு phase-ஆ?”
கோபம் வந்தால்:
“இந்த emotion நான் முழுவதுமா, அல்லது இப்போது எழுந்த ஒரு wave-ஆ?”
Praise வந்தால்:
“என் value இதில்தான் இருக்கிறதா?”
Criticism வந்தால்:
“என் முழு identity இதனால் அழிந்துவிட்டதா?”
Phone எடுக்கத் தோன்றும்போது:
“என் mind இன்னொரு external refill தேடுகிறதா?”
அமைதியாக இருக்கும் போது:
“என் சிந்தையின் ஆழத்தில் என்ன தொடர்ந்து ஊற்றாகிறது?”
“மாறும் உலகத்தில் நிரந்தரமான சந்தோஷத்தை ஒவ்வொரு மாறும் பொருளிடமும் கேட்டு அலைந்தால் மனம் தொடர்ந்து refill தேடும்; மாணிக்கவாசகர் தேடுவது வெளியில் நிரப்பப்படும் கிண்ணமல்ல — உள்ளத்தில் வற்றாமல் எழும் ஊற்று.”
இன்னும் ஆழமாக:
“வெளியில் உலகம் மாறிக்கொண்டிருந்தது; ஒவ்வொரு வடிவத்தையும் பிடித்து ‘இதுதான்’ என்றேன். எல்லாம் மாறியபோது களைத்தேன். பின்னர் நீ ஒளியாகத் தெரியவில்லை மட்டும் அல்ல — அறியும் அறிவாக இருந்தாய்; என் குழப்பத்திற்கு தெளிவானாய்; இறுதியில் என் சிந்தையின் ஆழத்தில் வற்றாத அமுத ஊற்றாய் எழுந்தாய்.”
“என் சந்தோஷத்தை மீண்டும் மீண்டும் வெளியிலிருந்து நிரப்பிக்கொள்ள முயற்சிக்கிறேனா, அல்லது என்னுள் நிலையான meaning, values, அன்பு மற்றும் ஆன்மிக மையத்தை வளர்த்துக்கொள்கிறேனா?”
இவை முந்தைய “போக்கும், வரவும், புணர்வும் இலாப் புண்ணியனே!” என்பதற்குப் பிறகு வரும் தொடர்ச்சியான அடிகள். தமிழ் இணையக் கல்விக்கழக உரை, “காண்பு அரிய பேர் ஒளி” என்பதை காண அரிய பேரொளி என்றும், “ஆற்று இன்ப வெள்ளம்” என்பதை பெரிய நதிபோன்ற இன்பப் பெருக்கு என்றும், “சொல்லாத நுண் உணர்வு” என்பதை சொல்லால் முழுமையாக வெளிப்படுத்த முடியாத நுட்ப அறிவு என்றும் விளக்குகிறது.
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்