மூலப்பாடல் — முழுவதும்
பொய் ஆயின எல்லாம் போய் அகல, வந்தருளி,
மெய்ஞ்ஞானம் ஆகி, மிளிர்கின்ற மெய்ச் சுடரே!
எஞ்ஞானம் இல்லாதேன் இன்பப் பெருமானே!
அஞ்ஞானம் தன்னை அகல்விக்கும் நல் அறிவே!
ஆக்கம், அளவு, இறுதி, இல்லாய்! அனைத்து உலகும்
இந்தப் பாடலின் மையக் கருத்து
இந்த ஐந்து அடிகளின் flow மிகவும் அழகானது:
பொய் அகல்கிறது ↓ மெய் வெளிப்படுகிறது ↓ தனது அறியாமை தெரிகிறது ↓ அறியாமையை அகற்றும் அறிவு வருகிறது ↓ அளவற்ற இறைநிலையை உணர ஆரம்பிக்கிறார்
அதாவது:
False certainty → Clarity → Humility → Wisdom → Vastness 1. “பொய் ஆயின எல்லாம் போய் அகல, வந்தருளி”
இங்கே “பொய்” என்பதைக் வெறும்:
“ஒருவர் பொய் சொன்னார்”
என்ற moral meaning-ல் மட்டும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்.
இந்த devotional context-ல்:
உண்மை என்று தவறாகப் பற்றிக்கொண்டது, நிலையற்றதை நிலையானது என்று நினைத்தது, ‘நான்’ என்று பிடித்துக் கொண்ட அகந்தை, அறியாமையால் உருவான தவறான பார்வைகள்
என்ற ஆழமான பொருளில் புரிந்துகொள்ளலாம்.
அறிவியல் தொடர்பு
அறிவியல் ஒப்புமைMicroscope நமக்கு முன்பு தெரியாத cell structures-ஐ பார்க்க உதவுகிறது.
Telescope நம் naked eye-க்கு தெரியாத தொலைவான objects-ஐப் பார்க்க உதவுகிறது.
Instrument புதிய object-ஐ உருவாக்கவில்லை.
பார்க்கும் range-ஐ விரிவாக்குகிறது.
அதேபோல:
மெய்ஞ்ஞானம் = spiritual microscope
என்று literally சொல்ல முடியாது.
ஆனால்:
“பார்வை தெளிவானால் reality பற்றிய புரிதல் மாறும்”
என்ற analogy மிகச் சரியாக பொருந்துகிறது.
3. “எஞ்ஞானம் இல்லாதேன் இன்பப் பெருமானே!”
இந்த வரியில் மாணிக்கவாசகரின் humility பார்க்க வேண்டும்.
இத்தனை ஆழமாகப் பாடுகிறவர் தன்னை:
“எஞ்ஞானம் இல்லாதேன்”
என்று சொல்கிறார்.
அதாவது:
“உன்னை அறியத் தேவையான உண்மையான ஞானம் எனக்குள் இயற்கையாக இருந்ததாக நான் பெருமை கொள்ளவில்லை.”
இதை “எனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது” என்று literal-ஆக மட்டும் வாசிக்க வேண்டாம்
மாணிக்கவாசகர் அறியாமையை glorify செய்யவில்லை.
அவர்:
தனது வரம்பை உணர்கிறார்.
இதுதான் intellectual/spiritual humility.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
மூன்று நிலைப் பொருள்
மனிதர்கள் தங்கள் understanding-ஐ சில நேரங்களில் அதிகமாக மதிப்பிடலாம்; மேலும் ஒரு situation-ஐ வேறு விதமாக reappraise செய்வது emotional experience-ஐ மாற்றக்கூடும் என்பதற்கான experimental evidence உள்ளது.
மூன்று நிலைப் பொருள்
“என் எண்ணம் = fact”
என்று நினைக்காதே.
அதற்கு பதிலாக:
“நான் இப்போது என்ன நம்புகிறேன்?” “அதற்கான evidence என்ன?” “வேறு விளக்கம் இருக்கிறதா?”
என்று பார்க்கலாம்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
மாணிக்கவாசகரின் பார்வையில் இறையருள் வந்தபோது பொய்யான பற்றுகளும் அறியாமையும் விலகி, சிவன் மெய்ஞ்ஞானமாகவும் மெய்ச் சுடராகவும் அனுபவிக்கப்படுகிறான். அந்த அனுபவம் உயிரை தனது அறிவின் குறையை உணரச் செய்து, அளவற்ற இறைநிலையை நோக்கித் திறக்கிறது. பாடலின் தொடர்ச்சியில் சிவன் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், அருள்தல் ஆகிய universal functions-உடன் போற்றப்படுகிறார்.
இந்தப் பாடலின் மிக ஆழமான paradox
அறியாமையில் இருக்கும் மனிதன்:
“எனக்குத் தெரியும்.”
என்று சொல்லலாம்.
ஞானம் வளரும்போது:
“நான் எவ்வளவு குறைவாகத் தெரிந்திருக்கிறேன்!”
என்று புரிகிறது.
அதனால்:
ஞானத்தின் முதல் அடையாளம் அதிக வார்த்தைகள் அல்ல; தவறான உறுதிகள் குறைவது.
இந்தப் பகுதியின் சூத்திரம்
பொய்
அகலுதல்
மெய்ஞ்ஞானம்
தன் அறியாமை உணர்தல்
நல் அறிவு
அளவற்ற உண்மையை நோக்குதல்
Unlearning
Seeing
Knowing
Humility
Wisdom.
ஆழமான உணர்வு
“மெய்ஞ்ஞானம் என்பது மனத்தில் இன்னும் ஆயிரம் தகவல்களைச் சேர்ப்பது மட்டும் அல்ல; உண்மை என்று தவறாகப் பிடித்திருந்தவற்றை விடச் செய்வதும் ஆகும்.”
இன்னும் ஆழமாக:
“இருள் வெளியேற தனியாக கதவு தேவை இல்லை; ஒளி வந்தால் போதும். அதுபோல் அறியாமையைப் போராடி அழிப்பதைவிட, மெய்ஞ்ஞானம் எழுந்தால் பொய் தானாக விலகுகிறது.”
ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்
“பொய் குறைந்த இடத்தில் மெய் தெரிகிறது; ‘எனக்கெல்லாம் தெரியும்’ குறைந்த இடத்தில் ஞானம் வளரத் தொடங்குகிறது.”
சுய சிந்தனைக் கேள்வி
“நான் இன்று ‘இது கண்டிப்பாக உண்மை’ என்று பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் எந்த எண்ணம், உண்மையில் என் பயம் அல்லது பழைய அனுபவம் உருவாக்கிய ஒரு assumption ஆக இருக்கலாம்?”
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்