முந்தைய பகுதியில்:
ஐம்புலன்கள் → மனத்தை இழுக்கின்றன.
இப்போது:
மனம் இறைவனை விட்டு விலகுகிறது ↓ உள்ளத்தில் உண்மையான அன்பே இல்லை ↓ அந்த அன்பையே இறைவன் அருளுகிறான் ↓ அன்பு ஆழமாகிறது ↓ உள்ளம் உருகுகிறது ↓ இறைவன் தானே இறங்கி வந்து வழிகாட்டுகிறான் ↓ தாயினும் பெரிய கருணை
அதாவது:
Wandering → Grace → Love → Inner Melting → Guidance → Compassion 1. “விலங்கு மனத்தால், விமலா! உனக்குக்…”
முதலில் “விலங்கு மனம்” என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இங்கு “விலங்கு” என்பதை வெறும்:
animal mind
என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.
பழைய உரைமரபில் இதை:
இறைவனை விட்டு விலகிச் செல்லும் மனம்
என்றும்,
புலன்களின் வஞ்சனையால் கட்டுண்டு அலைகின்ற மனம்
என்றும் விளக்குகின்றனர்.
human caregiving.
மாணிக்கவாசகர் பேசுவது:
divine compassion.
இங்கே mother-care ஒரு மனிதனுக்குத் தெரிந்த மிக ஆழமான care-ஐ எடுத்துச் சொல்லும் spiritual analogy.
இன்னும் பெரிய விஷயம்
மாணிக்கவாசகர்:
“தாயைப் போன்றவன்”
என்று மட்டும் சொல்லவில்லை.
“தாயின் சிறந்த தயா.”
அதாவது:
நாம் அறிந்த மிக ஆழமான அன்பை reference point-ஆக எடுத்துக்கொண்டு,
“அதையும் கடந்து.”
என்று சொல்லுகிறார்.
7. “மாசு அற்ற சோதி மலர்ந்த மலர்ச் சுடரே!”
இப்போது language மீண்டும் light-க்கு வருகிறது.
மாசு அற்ற
குற்றம் / மாசு இல்லாத.
சோதி
ஒளி.
மலர்ந்த மலர்ச் சுடர்
மலர் மலர்வதைப்போல விரிந்து ஒளிரும் பேரொளி.
மூலப்பாடலில் இதற்குப் பிறகு:
தேசனே! தேன் ஆர் அமுதே! சிவபுரனே!
என்று இறைவனின் இனிமையும் ஒளியும் மேலும் தொடர்கின்றன.
ஏன் மீண்டும் Light?
முன்பு:
மாய இருள்.
இப்போது:
மாசற்ற சோதி.
கவிதையின் structure பாருங்கள்:
மாய இருள்
↓
புலன்களின் வஞ்சனை
↓
விலகும் மனம்
↓
அருள்
↓
அன்பு
↓
உள்ளுருகுதல்
↓
திருவடி காட்டுதல்
↓
சோதி.
இது deliberate inner movement போல இருக்கிறது:
Darkness → Love → Light
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
மனம் அடிக்கடி தற்போதைய செயலில் இருந்து விலகக்கூடியது; attention regulation மனித cognition-ன் முக்கியமான பகுதி. Mind-wandering பற்றிய experience-sampling ஆய்வுகள் இது அன்றாட வாழ்வில் பொதுவாக நிகழ்வதை காட்டுகின்றன.
Human caregiving மற்றும் empathy-க்கும் measurable cognitive, affective, neural processes உள்ளன.
மாற்றம்:
“நான் control பண்ணணும்”
என்ற force-ஆல் மட்டும் வராமல்,
meaning, love, gratitude, trust
மூலமும் வரலாம்.
கடினமான ego:
அன்பில் மென்மையடையலாம்.
“மாணிக்கவாசகரின் இறைவன், ‘முதலில் நல்லவனாக மாறு; பிறகு என்னிடம் வா’ என்று காத்திருப்பவன் அல்ல. மாறத் தேவையான அன்பையே கொடுத்து, உயிரால் வர முடியாதபோது தானே வந்து திருவடியைக் காட்டும் கருணை.”
இன்னும் ஆழமாக:
“நான் உன்னைத் தேடத் தெரியவில்லை; தேட வேண்டும் என்ற அன்பை நீ கொடுத்தாய். நான் உன்னிடம் வர முடியவில்லை; நீயே என்னிடம் வந்தாய். நான் என்னைத் தாழ்த்திக் கிடந்தேன்; தாயினும் பெரிய தயையால் நீ என்னைத் தூக்கினாய்.”
“என் வாழ்க்கையில் நான் ‘என்னால் முடியாது’ என்று கைவிட்டிருக்கும் எந்த இடத்தில், ஒரு நல்ல வழிகாட்டுதல், அன்பு அல்லது உதவியை ஏற்றுக்கொண்டால் மாற்றம் தொடங்கக்கூடும்?”
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்