இந்தப் பாடலின் மையக் கருத்து
இந்தப் பகுதியில் மூன்று பெரிய ideas இருக்கின்றன:
இன்பம் → அருள் → மாற்றம்
உலகத்தில் நாம் பொதுவாக நினைப்பது:
நான் முயற்சி செய்கிறேன் → நான் சாதிக்கிறேன் → எனக்கு பலன் கிடைக்கிறது.
ஆனால் மாணிக்கவாசகரின் ஆன்மிக அனுபவம் வேறு:
அருள் வருகிறது ↓ மனம் இறைவனை உணர ஆரம்பிக்கிறது ↓ அவனை வணங்கும் எண்ணமே பிறக்கிறது ↓ உள்ளம் மகிழ்கிறது ↓ பழைய வினைப் பந்தம் நீங்குகிறது
அதாவது:
“இறைவனை நோக்கிச் செல்லும் முதல் அடிக்குக்கூட இறைவனுடைய அருளே காரணம்.”
மரபு உரையும் உயிர் மற்றவற்றை இறையருளால் அறிந்தது போலவே, இறைவனை அறிதலும் அவன் அருளால் என்பதையே “அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி” சுட்டுகிறது என்று விளக்குகிறது.
1. “ஆராத இன்பம் அருளும் மலை போற்றி!”
சொல் பொருள்
- ஆராத
- தெவிட்டாத; போதும் என்று முடிந்துவிடாத.
- இன்பம்
- ஆனந்தம்.
- அருளும்
- வழங்கும்.
- மலை
- மலைபோல் பெருமையும் உறுதியும் கொண்ட இறைவன்.
அதனால் practical level-ல் இந்த வரி நமக்குக் கேட்கும் கேள்வி
“என் மனத்தின் centre-ல் நான் எதை வைத்திருக்கிறேன்?”
ஏனெனில்,
Mind-ல் மீண்டும் மீண்டும் இருப்பது → வாழ்க்கையில் நாம் எதைப் பார்க்கிறோம், எதைத் தேர்வு செய்கிறோம் என்பதையும் பாதிக்கலாம்.
3. “அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி” இந்த ஐந்து அடிகளின் மிகப் பெரிய வரி இதுதான்.
ஒரு நிமிடம் கவனியுங்கள்.
மாணிக்கவாசகர்:
“என் அறிவால் அவனை அறிந்தேன்.”
என்று சொல்லவில்லை.
“என் முயற்சியால் அவனை அடைந்தேன்.”
என்று சொல்லவில்லை.
“நான் பெரிய தவம் செய்ததால் அவன் கிடைத்தான்.”
என்றும் சொல்லவில்லை.
அவர் சொல்வது:
“அவன் அருளாலே…” இதன் ஆழமான பொருள்
அவனை வணங்குகிறேன்.
ஆனால் அந்த வணக்கத்தின் மூலமும்?
அவனே.
அவனை நேசிக்கிறேன்.
அந்த அன்பை எழுப்பியதும்?
அவன் அருள்.
அவனை நோக்கி நடந்தேன்.
நடக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைக் கொடுத்ததும்?
அவன் அருள்.
இதுதான் சைவ பக்தியின் மிகவும் ஆழமான Grace Principle.
தமிழ் இணையக் கல்விக்கழக உரையும், இறைவனை அறிதற்கும் அவன் திருவடியை வணங்குவதற்கும் அவன் அருளே துணை என்ற கருத்தை இந்த வரியுடன் இணைக்கிறது.
அறிவியல் தொடர்பு
அறிவியல் ஒப்புமைகவனம்,
உணர்ச்சி,
habit,
meditation,
behaviour
ஆகியவற்றை ஆராய முடியும்.
ஆனால்:
“இறைவனுடைய அருள் ஒருவரை அவனிடம் இழுக்கிறது”
என்பது theological / spiritual claim.
அதை laboratory experiment மூலம் prove செய்ததாகச் சொல்ல முடியாது.
இங்கே science comparison செய்வதை விட philosophy of agency உடன் ஒப்பிடுவது சரியானது.
Philosophy Connection — “நான் மட்டும் காரணமா?”
நம்முடைய வெற்றியை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.
ஒருவர்:
“எல்லாம் என் உழைப்பு.”
என்று சொல்லலாம்.
ஆனால் அந்த உழைப்புக்கு பின்னால்:
Parents?
Teachers?
Health?
Opportunity?
Language?
Books?
Society?
Other people's support?
Chance?
எத்தனை காரணங்கள்!
நாம் முயற்சி செய்தது உண்மை.
ஆனால்:
“நான் மட்டும் காரணம்”
என்பது முழுமையான picture அல்ல.
அதேபோல் மாணிக்கவாசகர் ஆன்மிகத்தில்:
“நான்தான் செய்தேன்”
என்ற ego-வை உடைக்கிறார்.
“அவன் அருளாலே.” 4. “சிந்தை மகிழச் சிவபுராணம் தன்னை”
இப்போது என்ன நடக்கிறது?
முதல்:
சிவன் சிந்தையில் நின்றான்.
↓
அருள் வந்தது.
↓
வணக்கம் பிறந்தது.
↓
இப்போது:
சிந்தை மகிழ்கிறது.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
மூன்று நிலைப் பொருள்
மூன்று நிலைப் பொருள்
“நான் மட்டும் எல்லாவற்றிற்கும் காரணம்” என்ற அகந்தையிலிருந்து,
“எனக்கு கிடைத்த உதவி, வாய்ப்பு, அன்பு, வழிகாட்டுதல் அனைத்தையும் உணர்கிறேன்”
என்ற gratitude-க்கு மனம் நகர்கிறது.
மூன்று நிலைப் பொருள்
சைவ பக்தியில்:
சிவனை உணர்வதும், சிவனை வணங்குவதும், சிவனைப் பாடுவதும் கூட அவனுடைய திருவருளால் நிகழ்கிறது; அந்த அருள் உயிரின் வினைப் பந்தத்தை நீக்கி பேரின்பத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது.
இந்தப் பாடலின் மிக முக்கியமான Modern Life Lesson
நாம் தினமும் கேட்பது:
“எனக்கு இன்னும் என்ன கிடைக்க வேண்டும்?”
இந்தப் பாடல் கேட்க வைக்கும் கேள்வி:
“எனக்கு ஏற்கெனவே என்ன கிடைத்திருக்கிறது?”
நான் பிறந்தேன்.
யாரோ வளர்த்தார்கள்.
யாரோ கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.
யாரோ வாய்ப்பு கொடுத்தார்கள்.
யாரோ என் தவறை மன்னித்தார்கள்.
யாரோ ஒரு புத்தகத்தை எழுதினர்.
யாரோ அறிவை பகிர்ந்தார்கள்.
அனைத்தையும் கடந்து ஆன்மிக நிலையில் மாணிக்கவாசகர் சொல்கிறார்:
“இதன் அடிப்படையிலும் அருள்.” இன்று எப்படி Practice செய்வது?
ஒரு நாளில் 2 minutes.
கண்களை மூட வேண்டிய அவசியமில்லை.
அமைதியாக மூன்று கேள்விகள்:
1. இன்று நான் பெற்ற உதவி என்ன? 2. என்னுடைய பழைய pattern இன்று என்னை இயக்கியது? 3. நான் அனைத்திற்கும் sole controller என்ற ego-வை கொஞ்சம் விட முடியுமா?
இந்த மூன்று questions-ஐ மட்டும் தினமும் பார்த்தாலும்,
இந்தப் பாடல் வெறும் ஓதப்படும் பாடல் அல்ல.
Self-awareness practice ஆகவும் மாறலாம்.
இந்த ஐந்து அடிகளின் ஒரு வரிச் சூத்திரம்
ஆழமான உணர்வு
“இறைவனை நான் தேட ஆரம்பித்தேன் என்று பக்தன் நினைக்கலாம்; ஆனால் மாணிக்கவாசகர் ஒரு படி ஆழமாகச் சென்று — ‘தேட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தையே அவன் அருள் என்னுள் எழுப்பியது’ என்கிறார்.”
இன்னும் ஆழமாக:
“நான் அவன் கையைப் பிடித்தேன் என்று நினைத்தேன்; பின்னர் புரிந்தது — முதலில் என் கையைப் பிடித்தது அவன்தான்.”
ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்
சுய சிந்தனைக் கேள்வி
“என் வாழ்க்கையில் ‘நான் செய்தேன்’ என்று நினைக்கும் விஷயங்களுக்குப் பின்னால், நான் கவனிக்காமல் விட்ட உதவிகளும் அருள்களும் எத்தனை?”
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்