இந்தப் பாடலின் மையக் கருத்து
இந்த ஐந்து அடிகளில் மிக அழகான இரண்டு எதிர்மறைகள் ஒன்றாக வருகின்றன:
இறைவன் செயலில் இருக்கிறான்
ஆக்குகிறான் காக்கிறான் அழிக்கிறான் அருள்கிறான்
ஆனால் அதே இறைவன்:
பிடிக்க முடியாத நுண்ணியவன்
மணம்போல் மறைந்தவன் தொலைவானவன் அருகானவன் சொல்லையும் மனத்தையும் கடந்தவன்
அதாவது:
“அவன் உலகத்தின் செயல்களிலும் இருக்கிறான்; அதே நேரத்தில் அந்தச் செயல்களால் முழுவதும் வரையறுக்க முடியாதவனும்.” 1. “ஆக்குவாய், காப்பாய், அழிப்பாய், அருள் தருவாய்”
இந்த ஒரு வரியில் மிகப் பெரிய cosmic cycle இருக்கிறது.
ஆக்குவாய்
உருவாக்குகிறாய்.
காப்பாய்
உருவானது நிலைத்திருக்க வழி செய்கிறாய்.
அழிப்பாய்
ஒரு வடிவத்தின் காலம் முடிந்ததும் அதனை ஒடுக்குகிறாய்.
அருள் தருவாய்
உயிரை அதன் பந்தத்தைத் தாண்டி உயர வழிசெய்கிறாய்.
மரபு உரை இதை சிவனுடைய ஐந்தொழில் கருத்துடன் இணைக்கிறது; நான்கு செயல்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்லப்பட்டாலும் “மறைத்தல்” உட்பொருளாகக் கொள்ளப்படுவதாக விளக்குகிறது.
“அழித்தல்” என்றால் ஏன் negative இல்லை?
நாம் சாதாரணமாக:
Creation = good
Destruction = bad
என்று நினைக்கிறோம்.
ஆனால் nature-ஐப் பாருங்கள்.
ஒரு பழைய இலை உதிரவில்லை என்றால்?
புதிய இலைக்கு இடம் எப்படி?
ஒரு cell அதன் வாழ்க்கைச் சுழற்சியை முடிக்கவே கூடாது என்றால்?
உடலின் ஒழுங்கு எப்படி?
ஒரு பழைய building unsafe ஆனாலும் அதை ஒருபோதும் மாற்றக் கூடாது என்றால்?
புதிய structure எப்படி?
இதிலிருந்து ஒரு simple lesson:
“முடிவு என்பது எல்லா நேரமும் தோல்வி அல்ல; சில முடிவுகள் அடுத்த மாற்றத்திற்கான இடம்.” Nature Analogy — Seed to Tree
ஒரு விதை.
↓
முளைக்கிறது.
↓
செடி.
↓
மரம்.
↓
மலர்.
↓
பழம்.
↓
விதை.
↓
பழைய பகுதிகள் உதிர்கின்றன.
இயற்கை:
Create → Maintain → Transform.
என்ற cycles-ல் இயங்குவதை நாம் பார்க்கிறோம்.
ஆனால் இதை வைத்து:
“Science சிவனின் ஐந்தொழிலை நிரூபித்தது”
அறிவியல் ஒப்புமைஎன்று சொல்ல முடியாது.
இது:
இயற்கையின் மாற்றச் சுழற்சியை வைத்து ஆன்மிகக் கருத்தைப் புரியவைக்கும் analogy.
இந்த ஒப்புமை புரிதலுக்காக மட்டுமே. இது ஆன்மிகக் கருத்திற்கான அறிவியல் நிரூபணம் அல்ல.
இதைத்தான் spiritual level-ல் இன்னும் பெரிதாக
“மாற்றம் மனம் கழிய”
என்று புரிந்துகொள்ளலாம்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
மூன்று நிலைப் பொருள்
நம்மிடமும்:
புதிய எண்ணம் உருவாகிறது. பழக்கம் நிலைக்கிறது. பழைய pattern முடிவடைகிறது. புதிய maturity உருவாகிறது.
அதனால் வாழ்க்கையில் “அழிவு” என்று நினைத்த சில விஷயங்கள் சில நேரங்களில் transformation ஆக இருக்கலாம்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
சைவ மரபில் சிவன் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் ஆகிய ஐந்தொழில்களின் தலைவன். உயிர் பக்குவமடையும் வரை அனுபவச் சுழற்சியில் செல்லவும், பக்குவம் வந்தபின் இறைத்தொண்டில் சேரவும் அவனுடைய அருள் காரணம் என இவ்வுரை விளக்குகிறது.
இன்று வாழ்க்கையில் எப்படி பயன்படுத்தலாம்?
ஒரு விஷயம் முடிவடைந்தால்:
“இது destruction மட்டும் தானா, அல்லது transformation-க்கு இடமா?”
பழைய habit ஒன்றை விடும்போது:
“இதைக் காப்பாற்ற வேண்டுமா, முடிக்க வேண்டுமா?”
இறைவன் தூரமாகத் தோன்றும்போது:
“Distance வெளியிலா, என் attention/relationship-லா?”
எல்லாவற்றையும் logic-ல் மட்டும் பிடிக்க முயலும்போது:
“எல்லா meaningful experiences-உம் definition-க்குள் முழுவதும் வருமா?”
என்று கேட்கலாம்.
மிக ஆழமான பாடம்
ஒரு மலரைப் பிளந்து:
“மணத்தை மட்டும் தனியாக எடுத்துக் காட்டு.”
என்றால் அது எளிதல்ல.
ஆனால்:
மணம் இல்லை என்று சொல்ல முடியாது.
அதே image-ஐ மாணிக்கவாசகர் எடுத்துக்கொண்டு:
“நாற்றத்தின் நேரியாய்.”
என்கிறார்.
அதாவது அவருடைய ஆன்மிக அனுபவத்தில்:
இறைவன் பொருள்களுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் இன்னொரு பொருள் அல்ல; அவற்றுடன் நுண்ணிய உறவில் நிற்கும் பரம்பொருள்.
இந்தப் பகுதியின் சூத்திரம்
- ஆக்கம்
- காப்பு
- அழிவு
- அருள்
- அனுபவம்
- பக்குவம்
- நுண்ணிய presence
- தொலைவு + அண்மை
- சொல் கடந்த நிலை
- இனிய அனுபவம்
ஆழமான உணர்வு
“இறைவன் உலகை உருவாக்கும் சக்தியாக மட்டும் அல்ல; மாற்றத்தின் பின்னாலும், உயிரின் அனுபவத்திலும், மலருக்குள் மணம்போல உள்ளத்தின் ஆழத்திலும் இருக்கிறான் என்று மாணிக்கவாசகர் உணர்கிறார்.”
இன்னும் ஆழமாக:
“தூரத்தில் தேடினேன் — சேயாய் இருந்தாய்; உள்ளம் திறந்தேன் — நணியானாய்; வார்த்தையில் பிடிக்க முயன்றேன் — அதைத் தாண்டினாய்; அனுபவித்தபோது — இனிமையாக உள்ளத்தில் கலந்தாய்.”
ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்
சுய சிந்தனைக் கேள்வி
“என் வாழ்க்கையில் ஒரு முடிவை நான் ‘அழிவு’ என்று மட்டும் பார்க்கிறேனா, அல்லது அதற்குள் புதிய மாற்றத்திற்கான இடமும் இருக்கிறதா?”
ஆதாரக் குறிப்பு
தமிழ் இணையக் கல்விக்கழக உரையில் இங்கு ஆக்குதல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல் என்ற இறைவனின் ஐந்தொழில் பின்னணி விளக்கப்படுகிறது. “நாற்றத்தின் நேரியாய்” என்பது மலருக்குள் மணம் கலந்திருப்பதுபோல நுண்ணியதாக இருப்பவன், “சேயாய்–நணியாய்” என்பது தொலைவானவனும் அருகானவனும், “மாற்றம் மனம் கழிய” என்பது சொல்லையும் மனத்தையும் கடந்தவன் என்ற பொருளில் விளக்கப்படுகிறது.
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்