மூலப்பாடல் — முழுவதும்
தென்பாண்டி நாட்டானே! அல்லல் பிறவி அறுப்பானே!
“ஓ!” என்று சொல்லற்கு அரியானைச் சொல்லி, திருவடிக் கீழ்ச்
சொல்லிய பாட்டின் பொருள் உணர்ந்து சொல்லுவார்
செல்வர் சிவபுரத்தின் உள்ளார் சிவன் அடிக் கீழ்,
பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து.
ஒரு pattern-ஐ symptom-level-ல் மட்டும் manage செய்யாமல் அதன் root-ஐ புரிந்து break செய்வதை
“அறுத்தல்”
என்ற சொல்லுக்கான modern analogy-ஆக பயன்படுத்தலாம்.
ஆனால் மாணிக்கவாசகரின் literal spiritual meaning:
வினைப் பிறவியிலிருந்து விடுதலை. 3. “‘ஓ!’ என்று சொல்லற்கு அரியானைச் சொல்லி”
இந்த வரி சிவபுராணத்தின் மிக அழகான paradox-களில் ஒன்று.
“சொல்லற்கு அரியவன்.”
அதாவது:
வார்த்தைகளால் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாதவன்.
ஆனால் அடுத்த சொல்?
“சொல்லி.”
😄
“சொல்ல முடியாதவனைச் சொல்லுகிறேன்.”
எப்படி?
இதுதான் கவிதையின் அதிசயம்
மாணிக்கவாசகர்:
“என்னால் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது; அதனால் அமைதியாக இருப்பேன்.”
என்று சொல்லவில்லை.
அவர்:
சொல்ல முடியாததைச் சொல்ல முயற்சிக்கிறார்.
ஏன்?
அன்பு அப்படித்தான்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
“நமச்சிவாய வாழ்க…”
வாயால் சொல்கிறேன்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
“இதன் பொருள் என்ன?”
புரிகிறது.
மூன்று நிலைப் பொருள்
“இந்த வரி என்னைப் பற்றி என்ன சொல்கிறது?”
என்று பார்க்கிறேன்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
ஒரு நாள்:
பாடலை நான் சொல்லவில்லை.
பாடலின் கருத்து என்னுள் வாழ ஆரம்பிக்கிறது.
இதுதான்:
Recitation → Understanding → Internalization → Transformation.
உரை
பாரம்பரிய சைவ விளக்கம்பொருள் உணர்ந்து துதிப்பவர்கள் சிவபுரத்தில் உள்ளவர்களாய், சிவபெருமானின் திருவடிக்கீழ் சென்று நிலைபெறுவர் என்று விளக்குகிறது. இது சைவ மரபின் முக்திப் பயனைச் சுட்டும் theological statement.
இது Science claim அல்ல
பொது அறிவியல் கருத்துமிகத் தெளிவாக:
“சிவபுரம்” என்பதை astronomy telescope-ல் கண்ட ஒரு physical planet என்று சொல்ல முடியாது.
இது:
சைவ ஆன்மிகத்தின் இறுதி இறைநிலை / சிவசந்நிதி பற்றிய மொழி.
அதனால் இதற்கு empirical science proof கூறுவது சரியல்ல.
சிவபுராணம் முழுவதின் Hidden Master Structure
இப்போது முதல் வரியிலிருந்து கடைசி வரை ஒரு பெரிய map:
- 1 “நமச்சிவாய வாழ்க” Sacred remembrance
- 2 “என் நெஞ்சில் நீங்காதான்” Inner presence
- 3 “குருமணி” Guidance
- 4 “வேகம் கெடுத்தாண்ட” Mind transformation
- 5 “சிரம் குவிவார் ஓங்குவிக்கும்” Humility
- 6 “அவன் அருளாலே” Grace
- 7 “புல்லாகிப்…” Birth-cycle
- 8 “இளைத்தேன்” Exhaustion
- 9 “வீடுற்றேன்” Liberation glimpse
- 10 “பொய் ஆயின எல்லாம் போய் அகல” Unlearning
- 11 “அஞ்ஞானம் அகல்விக்கும் நல் அறிவு” Wisdom
- 12 “புலன் ஐந்தும் வஞ்சனை” Sensory bondage
- 13 “கலந்த அன்பு” Devotion
- 14 “தாயின் சிறந்த தயா” Compassion
- 15 “பாசமாம் பற்றறுத்து” Detachment
- 16 “பெருங்கருணைப் பேராறு” Grace overflows
- 17 “யாவையும் ஆய் அல்லையும் ஆம்” Infinite reality
- 18 “கூர்த்த மெய்ஞ்ஞானத்தாலும்…” Limits of intellect
- 19 “சிந்தனையுள் ஊற்று ஆன அமுது” Inner fulfilment
- 20 “பொய் கெட்டு மெய்யானார்” Truth-realization
- 21 “பொருள் உணர்ந்து சொல்லுவார்” Understanding
- 22 “சிவன் அடிக்கீழ்… பணிந்து” Final surrender
Mantra
Mind
Grace
Love
Wisdom
Freedom
Surrender
மூன்று நிலைப் பொருள்
ஒரு text-ஐ repeat செய்வதும், அதன் meaning-ஐப் புரிந்து தன் அனுபவத்தோடு தொடர்புபடுத்துவதும் ஒரே cognitive activity அல்ல. சிவபுராணத்தின் முடிவே “பொருள் உணர்ந்து சொல்லுதல்” மீது வலியுறுத்துவதால், இதை meaningful learning-க்கு ஒரு நல்ல analogy-ஆகப் பயன்படுத்தலாம்.
மூன்று நிலைப் பொருள்
இந்தப் பாடல் நமக்குச் சொல்வது:
“கேள்வி கேள்.” “பொருள் புரிந்து கொள்.” “உன்னைப் பார்.” “பற்றைக் கவனி.” “பொய்யை விடு.” “அன்பை வளர்த்து.” “உதவியை அருளாக உணர்.” “தெரிந்ததால் பெருமை கொள்ளாமல் பணிவடைக.”
மூன்று நிலைப் பொருள்
சைவ மரபில் சிவன் பிறவித் துன்பத்தை அறுப்பவன்; சொல்லால் முழுமையாக அடைக்க முடியாத பரம்பொருள். அவன் திருவடியைப் போற்றிய சிவபுராணத்தின் பொருளை உணர்ந்து ஓதுவோர் சிவனடியை அடையும் பயன் பெறுவர் என்பதே இறுதி அடிகளின் மரபு விளக்கம்.
சிவபுராணம் — முழு சூத்திரம்
- நமச்சிவாய
- நினைவு
- அருள்
- உள்ளுணர்வு
- பிறவிக் களைப்பு
- பற்றறுத்தல்
- மெய்ஞ்ஞானம்
- அன்பு
- கருணை
- விடுதலை
- பொருள் உணர்வு
- பணிவு
“சொல்லில் தொடங்கி → உணர்வில் வளர்ந்து → மெய்யில் முடிந்து → பணிவில் நிலைபெறும் பயணம்.”
இத்துடன் திருவாசகத்தின் முதல் பகுதியான சிவபுராணம் நிறைவடைகிறது. தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் பதிப்பிலும் சிவபுராணம் 95ஆம் அடியில் “பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து” என நிறைவடைகிறது.
ஆழமான உணர்வு
“திருவாசகத்தை வாயால் சொல்லுவது வழிபாட்டின் தொடக்கம்; அதன் பொருளை மனதால் உணர்வது அடுத்த படி; அந்தப் பொருள் வாழ்க்கையை மாற்றும்போது தான் பாடல் உயிர்பெறுகிறது.”
இன்னும் ஆழமாக:
“நமச்சிவாய என்று வாயால் தொடங்கினேன்; ‘அவன் அருளாலே’ என்று அகந்தை கரைந்தது; ‘இளைத்தேன்’ என்று என் பந்தத்தை உணர்ந்தேன்; ‘வீடுற்றேன்’ என்று மெய்யைக் கண்டேன்; இறுதியில் வார்த்தைகள் எல்லாம் முடிந்தபோது— அவன் திருவடிக்கீழ் பணிந்தேன்.”
ஒரு வரி நினைவுச் சுருக்கம்
“திருவாசகத்தின் இலக்கு பாடலை முடிப்பது அல்ல; பாடல் நம்முள் தொடங்குவது.”
சுய சிந்தனைக் கேள்வி
“நான் திருவாசகத்தை எவ்வளவு சொல்லியிருக்கிறேன் என்பதைக் காட்டிலும், திருவாசகம் என்னுள் என்ன மாற்றியிருக்கிறது என்று நான் ஒருபோதும் கேட்டிருக்கிறேனா?”
ஆதாரக் குறிப்பு
இதுவே சிவபுராணத்தின் நிறைவுப் பகுதி. தமிழ் இணையக் கல்விக்கழகத்தின் மூலமும் உரையும் இதையே இறுதி அடிகளாகத் தருகின்றன. உரையில் “தென்பாண்டி நாட்டான்” என்பது பாண்டிய நாட்டுடன், குறிப்பாக மதுரையில் சிவன் அருளிய திருவிளையாடல் மரபுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது; இறுதி அடிகள் சிவபுராணத்தின் பொருளை உணர்ந்து ஓதுவதன் ஆன்மிகப் பயனைச் சொல்கின்றன.
இப்பாடத்தின் பகுதிகள்